Kourtney Treffers in Ned. Team U16

DEN HELDER - Het Nederlands U16-team speelde het afgelopen weekend een vierlandentoernooi met Denemarken, Frankrijk en Duitsland. De Oranje-selectie, waarvan Kourtney Treffers deeluit maakt bereikte met twee overwinningen een gedeelde eerste plaats.
Op het laatste moment zijn de HLB Accountants-speelsters Lisa Schoen en Nadia Tijdeman afgevallen. Bondscoach Joris Zandbergen nam die beslissing na een stage in Luxemburg.
Nederland begon in Sittard met een eenvoudige 72-49 overwinning op Denemarken en Treffers maakte 23 punten. Duitsland verraste vervolgens Frankrijk, waardoor de Fransen het duel met Nederland zeer serieus benaderden. Het fysiek veel sterkere Frankrijk, waarbij vergeleken Kourtney Treffers een kleintje was, nam direct een 1-11 voorsprong. Nederland was duidelijk geïmponeerd, maar schudde dat van zich af en wist tot 32-36 halverwege de wedstrijd terug te komen. Nederland wist na de rust op voorsprong te komen en die tot 56-55 vast te houden. In de slotfase toonden de Fransen hun surplus aan ervaring en wonnen de wedstrijd met 59-64. Treffers kwam tot tien punten, maar had daar volgens de coach veel te veel schoten voor nodig.

Het toernooi werd afgesloten met de wedstrijd tegen Duitsland. Nederland creërde enorm veel kansen, maar wist die niet af te maken met een 25-26 achterstand halverwege tot gevolg. Nederland bleef echter missen en dat betekende een 27-39 achterstand. Vanaf dat moment werden de kansen wel benut en begon Oranje aan een inhaalrace en nam Nederland een 55-50 voorsprong, waarna de wedstrijd goed werd uitgespeeld: 58-54. In het begin van het vierde kwart moest de goed spelende Kourtney Treffers met vijf fouten naar de kant.

Nederland U16 gaat het komend weekend nog naar Tsjechië voor een stage, waarna het EK in Griekenland volgt.

 



Het vervolg in Bulgarije ...... (door Meindert van Veen)

Nadat we uit Tunesië terugkwamen was het de bedoeling om weer een flinke week er keihard tegenaan te gaan, maar niets was minder waar. Leonie bleef een week ziek thuis, Marlous Nieuwveen kreeg last van haar achillespezen, Rianne de Roos moest een MRI van haar knie laten maken en er waren nog diverse kleine pijntjes. Kortom doordeweeks konden we nooit 5 tegen 5 trainen. In het weekend waren Roet en Laura er weer bij en vanaf nu zou Laura bij de ploeg blijven. Een grote domper was de mededeling dat Naomi Halman vanwege een blessure deze zomer niet met ons mee kan spelen.
Vanwege de huldiging vanwege het Nederlands voetbal elftal trainden we dinsdag maar 1x en vertrok de ploeg woensdagmorgen naar Bulgarije. Zelf reisde ik niet met de ploeg mee, omdat ik bij het afscheid van de veel te jong overleden (49 jaar) Renzo de Vries wilde zijn. Het gevolg: de ploeg achterna. Om half vijf stond ik op de trein te wachten en kwam de mededeling dat er vanwege een aanrijding geen treinen tussen Schagen en Heerhugowaard reden. Dus heb ik me naar Alkmaar laten brengen. Overstappen op Sloterdijk en daar bleek de trein naar Schiphol tien minuten vertraging te hebben, dat werden er veertig, dus een uur te laat bij de balie. Daar bleek de vlucht gelukkig een uur vertraging te hebben. Om één uur 's nachts landde ik in Boekarest en daarna nog twee uurtjes in een auto naar Ruse aan de Donau net over de grens.
De volgende morgen trainden we in een mooie door airco gekoelde zaal en dat was ook wel nodig, want buiten was het ruim dertig graden.

We gingen na een aarzelend begin beter spelen en sloten de eerste helft met een 42-40 achterstand af, waarna Leo met een liesblessure moest afhaken. Aangezien we al gehavend waren kwam dat dus slecht uit. Al in het derde kwart ging Anouk Biesters al met vijf fouten naar de kant, maar we bleven aardig in de wedstrijd en hadden zelfs de kans om te winnen met het laatste balbezit. Een 77-75 nederlaag, waarmee te leven viel. De Bulgaren het de Amerikaanse Hodges ge nationaliseerd en speelden met een ploeg, waarvan maar liefst negen speelsters in het buitenland (Italië en Spanje) spelen.

De dag erop begonnen we (zonder Leonie en een beperkt inzetbare Marlous Nieuwveen) aardig. De Bulgaren hanteerden een 1-3-1 zone waartegen we het moeilijk hadden, maar onze verdediging sloot nog aardig. Van 7-9 ging het naar 16-11. In het tweede kwart zakten we door het ijs en ging het van 22-19 naar 33-19 met de rust. Het idee was om ons terug te knokken in de wedstrijd, maar we kregen meteen een 8-0 om ons oren. Dankzij onze center Marlous kwamen we terug tot op tien punten, maar toen kon ze ECHT niet meer. We lieten de koppies hangen. Speelden slecht in de aanval, kwamen niet meer terug in de verdediging en verloren kansloos met 74-52. Een complete wanvertoning, waarmee ik absoluut niet kon leven. Dat werd 's nachts flink werken achter de computer om de volgende dag met de juiste beelden te komen. Na de ochtendtraining volgde er een flinke videosessie en een aantal individuele gesprekken.
 
Die bleken hun uitwerking niet gemist te hebben. Met veel meer enthousiasme begonnen we aan de warming up en de start van de wedstrijd was voor ons. Nu hadden we wel het juiste antwoord op hun zone en was het goed dat Leo er weer bij was. Met de nodige hulp van de drie Bulgaarse scheidsrechters sloten we het eerste kwart met een 18-16 achterstand af. We gaven niet op speelden bij vlagen de Bullen van het veld. Duidelijke charges eindigden in vrije worpen voor het gastland (37 voor Bulgarije en 7 voor Nederland), terwijl er aan de andere kant niet werd gefloten. Toch een 37-40 voorsprong met de rust. Na de rust kwamen we met 8 voor, werden een paar fotjes over het hoofd gezien, nooit voor drie seconden gefloten, terugspelen niet gezien en stond het 59-57 na drie kwarten. Laura kreeg last van kramp in haar hamstrings, Anouk Biesters zat er doorheen, Marlous Nieuwveen had alles gegeven en Leo liep met een vuurrood hoofd rond. Opeens was er (te) veel balverlies van de guards en bij 75-66 leken we te storten. Maar nog één keer wisten we terug te komen, dankzij onder andere twee drietjes van HEEL VER van Leo en werd het 77-73 met balbezit en iets minder dan twee minuten te gaan. Na een time out werkte het opgedragen spelletje niet en eindigde in balverlies. We probeerden het nog wel, met veel te vlug geschoten ballen, maar dat werkte niet. We verloren met 86-73, maar konden met opgeheven hoofd het veld verlaten. Niet voor niets bood de Spaanse coach van Bulgarije na afloop zijn excuses voor het partijdige fluiten aan.

Voor onze derde wedstrijd volgden we via internet ons U20-team in Letland en door hun winst blijven ze in de A-poule. Een prima prestatie en een mooie zekerheid voor de volgende zomer. Hierdoor kunnen de speelsters die aan onze selectie worden toegevoegd extra rust gegeven worden en hoeft er niet tot de laatste wedstrijd geknokt te worden voor behoud van de A-poule.

 



Het Nederlands Dames Basketball-team in Tunesië.  (door Meindert van Veen)

Na tien dagen in Nederland getraind te hebben, vertrokken we dinsdag 29 juni om 16.30 uur vanaf Schiphol richting Tunesië met een incomplete groep.

Op een laat moment hadden een aantal meiden afbericht, terwijl we voor achttien personen (14 speelsters en 4x staf) hadden geboekt. De geblesseerde Naomi Halman moest vanwege het overlijden van haar vriend zijn vader op het allerlaatste moment afhaken. Wel konden nu Kim Hartman en Francis Donders mee, ondanks het feit dat ze niet konden spelen. Marloes Roetgerink kon een paar vrije dagen opnemen en reisde op woensdag achter het team aan.

Rond middernacht kwamen we op het vliegveld van Tunis aan en liepen we met al onze bagage naar de bus van de Tunesische Basketball Bond, die ons op kwam halen. Meteen rees de vraag of we er wel inpasten met 17 man en een grote hoeveelheid tassen. Maar al snel kwam de oplossing, want de bagage ging bovenop de bus. 


Na een half uurtje gingen we op weg naar Monastir. Wat schriftelijk was aangekondigd als een rit van anderhalf uur, bleek en uur langer te duren en nadat onze chauffeur een rookpauze had ingelast stonden we rond half drie ’s ochtends voor een ander hotel, dan ons was beloofd. Geen hotel aan zee, maar midden in de stad en toen we de kamers bekeken, die we toegewezen kregen, moest onze manager ECHT optreden. De organisator werd uit zijn bed gebeld en na het nodige heen en weer gepraat, moest ook hij bekennen, dat de kamers beneden pijl waren (niet schoongemaakt – geen werkende douche – lekkende wasbakken – haren in de bedden – ongedierte enz. enz.).

De volgende morgen zouden we kunnen verhuizen, maar NU moesten we ons mond houden en gaan slapen. Rond half vier lag iedereen in zijn bed en vijf uurtje later stond een ontbijt op het programma, want om tien uur konden we trainen.
Dat gebeurde in een mooie nieuwe hal, met enkele dode plekken in de vloer. Na anderhalf uur zat de eerste training op vreemde bodem er op en scheurden we terug naar ons hotel.

Zwempakken aan en een uurtje bij het zwembad, waarna de lunch volgde. Terwijl wij wat zwommen moest manager Patrick flink aan de bak om de beloofde betere kamers te regelen. Na de lunch konden we verhuizen en de speelsters een paar uurtjes rusten. Het ons beloofde programma was behoorlijk aangepast, want Ivoorkust had op een laat moment afbericht. Ons eerste wedstrijd moesten we tegen Senegal. We dachten het nationale team, maar achteraf bleek het de bekerwinnaar en nummer 2 van Senegal Saint-Louis Club de Basket te zijn. Nadat we het eerste kwart nog wat op gang moesten komen, was het al snel duidelijk dat deze tegenstander geen al te grote problemen zou opleveren. Anouk Biesters schoot met scherp en we wonnen met dertig punten verschil.

We speelden om zes uur en dat betekende met daglicht de hal in en in het pikkedonker terug.

Na het diner ging ik met Erik Braal naar het strand en namen we frisse duik in zee, waarna we terug in het hotel op tijd naar bed gingen, want de nacht ervoor was behoorlijk kort geweest.


Donderdag na het ontbijt weer trainen en aan een aantal zaken werken, die in de eerste wedstrijd niet goed waren gegaan. Ondertussen had Roet zich bij de ploeg gevoegd en dat kwam goed uit, want Tanya en Jantine waren niet fit en zouden dan ook niet meespelen. Weer een uurtje in het zwembad, wat een waterpolowedstrijd werd, die door Oranje (tegen een aantal mannelijke gasten) werd gewonnen. Na het diner en het rusten speelden we tegen Tunesië. De blessures zorgen er voor dat we anders moesten starten en ergens  in het derde kwart kwam Tunesië zelfs langszij, maar daarna wierp onze zone zijn vruchten af en wonnen we met twintig punten verschil.

Na het diner gingen we met z’n allen zwemmen in zee, maar dat ging niet zonder problemen, want we mochten de handdoeken van het hotel niet meenemen. De meiden moesten een aantal lastige mannetjes van zich afschudden en na een frisse duik weer terug naar het hotel en slapen.

De vrijdag was een vrije dag en Nederland – Brazilië stond op het programma. Na het ontbijt gingen we naar Golden Beach waar we met drie speedboten het water opgingen. Roet paste op de spullen en de rest vermaakte zich een uurtje op zee. Daarna gingen er nog een aantal de banaan op en werd er gebruik gemaakt van een aantal jetski’s. Na gebruik gemaakt te hebben van het plaatselijk buffet ging het met 5 taxi’s terug naar het hotel en was het tijd om ons op te maken voor de kwartfinale. Wat was het spannend, maar na een goede 2e helft zat Nederland in de halve finale en sprongen de meiden in het ORANJE het zwembad in. Na het diner hadden we een teamgesprek, wat maar liefst vier uur duurde en waardoor we de wedstrijd van Ghana tegen Paraguay misten, maar ja ……………. Er zijn belangrijkere dingen die gedaan moesten worden.
Volgens het programma moesten we om vier uur tegen de Tunesische junioren spelen, maar we kregen het voor elkaar dat we nog een keer tegen de Tunesische dames konden spelen.

Toen we omgekleed om drie uur ons bij de bus melden, bleek echter dat we pas om zes uur moesten spelen, dus……………..

Allemaal naar de bar om naar Duitsland tegen Argentinië te kijken. Wat waren die Duitsers goed zeg!!!!!!!!!!!!!

We hadden ’s ochtends voor de lunch naar beelden van onze wedstrijd tegen Tunesië gekeken en we bleken ons lesje geleerd te hebben. Onze verdediging zat potdicht, alleen waren we aanvallend veel te slordig. Na 9 minuten en vijftig seconden scoorde het gastland voor het eerst en sloten we het kwart met een 2-13 voorsprong af, waar 2-30 meer op zijn plaats was geweest. In het volgende  kwart ging de beuk erin en alles werd toegelaten. Leo liep tegen een kaakslag op en kwam niet meer in het veld. Toch wonnen we met veertig verschil. KAMPIOEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Na het diner voor de laatste keer naar het strand met een klein gezelschap en daarna snel naar bed, want………….. de volgende ochtend om vier uur ging de wekker en om vijf uur vertrokken we naar het vliegveld. Na een tussenstop in Rome waren we rond zes uur in Nederland terug en zat er weer een lange dag op.

Reisdagen blijven vermoeiend. We gaan nu weer ruim een week trainen en dan vertrekken we naar Bulgarije.

 



LOTING NEDERLANDS DAMESTEAM en JEUGD TEAMS

Het Nederlands damesteam speelt in de maand augustus tegen Italië, Litouwen, Kroatië en België, dat is zaterdag na loting door de FIBA bekend gemaakt. Na acht wedstrijden plaatsen de nummers 1 en 2 uit de poule ze voor de EK. 
In mei volgend jaar spelen de nummers 3 en 4 met vier andere ploegen om twee plaatsen die rechtgeven op deelname aan het EK. Nummer vijf speelt met drie andere ploegen een hele competitie waarna de twee laagst geplaatste ploegen degraderen naar de B-poule.

Bondscoach Meindert van Veen kon niet over een gunstige loting spreken: ,,Punt één wisten we dat we als promovendus alleen maar hoger geklasseerde ploegen zouden tegenkomen. Wij zaten dan ook samen met Montenegro in de laatste groep. Italië is als nummer 6 van Europa de beste uit de eerste groep, Litouwen als nummer 10 de beste uit de tweede groep, Kroatië als nummer 15 de tweede uit de derde groep, terwijl België ook tweede in zijn groep stond. Het had dus makkelijker gekund.''

In de voorlopige selectie van Van Veen komen vijf speelsters uit zijn eigen team voor: Leonie Kooij, Laura Kooij, Kim Hartman, Maaike Klein en Marianne van der Hoek voor. In de derde week van juni komt de selectie bij elkaar, waarna er een voorbereiding van zes weken volgt, voordat op 2 augustus de kwalificatie voor het EK start. Van Veen: ,,Ik had graag Marloes Roetgerink (die twee jaar geleden bedankte. red.) ook aan de selectie tooegevoegd, want ik denk nog steeds dat zij van waarde kan zijn voor Nederland.''

Ook zijn de indelingen van de jeugdselecties bekend. Jong Oranje, waarvan Nieuwedieper Ronald van der Oord assistent-coach is, gaat naar Letland waar het ingedeeld is in een poule met Bulgarije, Polen en Frankrijk. In de voorlopige selectie komen de namen van Maaike Klein, Marianne van der Hoek en Karen van den Nieuwendijk in ieder geval voor. Een aantal andere Helderse jeugdspeelsters maken ook nog een kans om dit team te halen.

Het U18-team van Oranje moet naar Roemenië waar het in een poule met Montenegro, Wit-Rusland en Israël is ingedeeld. Anna Vicenzetto die vorig jaar asistent-coach van dit team was, heeft voor de komende zomer bedankt. In januari maakten Gabriëlle van den Bosch en Dena Bandt uit van deze selectie. Quincy Treffers maakt normaal gesproken deel uit van de nationale selectie U20, die deze zomer naar Kroatië gaat. Als promovendus is Oranje ingedeeld in een poule met de Europese toplanden Italië, Frankrijk en Rusland.

Bij de meisjes maken Kourtney Treffers, Lisa Schoen en Nadia Tijdeman van HLB Accountants deel uit van de U-16 selectie van Nederland. Zij staan voor de zware taak om zich als nieuweling te handhaven in de A-poule. In het Griekse Tessaloniki komen ze in de poule allereerst Polen, Spanje en Turkije tegen.



NEDERLANDSE DAMES SELECTIE U18 2010 WINT THRILLER EN EINDIGT OP GEDEELDE 1E PLEK



Nederlands Team meisjes U18 verliest 2de wedstrijd in internationaal toernooi in laatste seconde

maandag 4 januari 2010

Het Nederlands team meisjes U18 heeft op de 2de toernooidag in speelstad Marbach in de laatste seconde de wedstrijd tegen Duitsland verloren. In de laatste seconde scoorden de Duitsers vanuit een driepunter, de winnende score. Gabrielle van den Bosch werd topscoorder met 14 punten (waaronder 4 driepunters), Zera Butter had 12 punten.

Wat extra informatie van Meindert van Veen:

Nederland is het toernooi begonnen met een 64-43 overwinning op Polen. De polen maakten een zeer zwakke indruk en lijken met een B-ploeg gekomen te zijn. Remy verwachtte van Duitsland en vooral Slovenië aanzienlijk meer tegenstand. Een Duitse driepunter in het eindsignaal betekende een 60-59 nederlaag voor Nederland. De Duitsers hadden daarbij wel de hulp van de scheidsrechters nodig. Bij 57-59 was de bal duidelijk voor Nederland, maar toch............ bal voor de Duitsers.

Gabriëlle van den Bosch was volgens Remy de grote uitblinkster van de wedstrijd. Leuk om te horen.
 



 

Nederlands Team U.18
03/01/2010: Het Nederlands basketbalteam voor meisjes U18 neemt begin deze week deel aan een 4 landentoernooi in het Duitse Ludwigsburg. Bondscoach Ria Bröring, die op dit toernooi wordt geassisteerd door Remy de Wit, heeft de Helderse basketbalsters Dena Bandt en Gabriëlle van den Bosch geselecteerd. Zij spelen behalve tegen Duitsland ook tegen Slovenië en Polen.

Inmiddels hebben de jeugdige internationals 3 januari tegen Polen gespeeld en gewonnen met 64-43.
Voor een uitgebreider verslag: http://www.basketball.nl/content.php/nl/110/nieuws.html?id=1824,nl


 

 


Loading problems.